Þá er komið að því að við hjónin göngum Jakobsveginn frá Porto til Santiago. Undirbúningur hefur staðið yfir með gönguferðum og andlegum iðkununum. Góður vinur bjó mig út með Leið pílagrímsins. Ég á nú ekki von að ég komist svo langt í andlegheitum eins og sá nafnlausi höfundur. Mikið verður þó gott að hafa bara bakpokann sinn sem aleigu sína um tíma. Bið þess að fá sálarfrið á göngunni. Hér er hugleiðing mín um leiðina sem merkt er með hörpuskeljum við lag mitt sem fann sinn samastað við þennan texta.
Söngur pílagrímsins
Með sínu lagi (Hlusta hér á frekar lélega rafræna útgáfu:
Ég hélt af stað í heilgför þá
um hörpuskeljaslóð
með förufólki, djúpstæð var þrá
að finna lífsins ljós.
Við sálma Drottni sungum,
sæt orð á tungum,
þig lofum við gæskan góð.
Ég hélt af stað í helgiför þá
um hörpuskeljaslóð.
Á göngu minn gekk ég í mig
því Guð var með í för.
Í ljósi Drottins sér maður sig
í synd með dauðans ör.
Þér Jesú játumst einum,
ég er í meinum,
trúföst ástúð er þín svör.
Á göngu minn gekk ég í mig
því Guð var með í för.
Ég bið að Drottinn bjargi mér skjótt
og breiði faðm móti’ mér.
Við óttumst hættur, niðdimma nótt,
í neyð Guð sjálfur er
með bænarinnar manni,
bjargráðin sanni,
Drottinn okkar áfram ber.
Ég bið að Drottinn bjargi mér skjótt
og breiði faðm móti’ mér.
Ég þakka þegar fjöllin ég lít,
þá þráða markið sést
og leiðarendi, loks hvíldar nýt
og lausn við synd og brest.
Það allt er þér að þakka,
þú Guð, ég hlakka
þig að sjá, það þrái mest.
Ég þakka þegar fjöllin ég lít,
þá þráða markið sést.
Guðm. G.
